Ad Meeuwsen

Krabbendijke - Wethouder

Vandaag gaan we naar Krabbendijke en zijn we op bezoek bij Ad Meeuwsen. Ad is 60 jaar en getrouwd met Conja.  Samen hebben ze negen kinderen mogen ontvangen. Op dit moment is de familie twintig kleinkinderen rijk. Ad is een echte ‘Reimerswaler’ en is geboren in Oostdijk. Toen hij 13 jaar oud was, is hij verhuisd naar Krabbendijke. Ad heeft een voorliefde voor geschiedenis, maar ook voor het boerenleven. Hij werkt al bijna 45 jaar bij Gebr. Weststrate B.V. in Krabbendijke als administrateur. ‘Ik ben best honkvast’, aldus Ad. In ons gesprek leggen we hem een aantal vragen voor.

Je staat op plek 6 op de lijst. Heb je altijd al politieke interesse gehad?
Ik heb altijd al belangstelling in de politiek gehad. Bij ons thuis werd vroeger het SGP-blad ‘de Banier’ bezorgd en daar las ik altijd wel in. Het was toen nog een echt leesblad. Toen ik op de MAVO zat, kwamen er een aantal mannen in de raad die ik goed kende. Ook werd er toen op school ‘campagne’ gevoerd voor de SGP. De politiek ging meer leven. Heel wat jaren later werd ik gevraagd om zitting te nemen in het schoolbestuur. Dit heb ik 16 jaar lang gedaan. Twee jaar nadat ik daarmee gestopt was, werd ik gevraagd voor de lijst van SGP Reimerswaal. Weer twee jaar later, in 2016, ben ik tussentijds in de raad gekomen.

Je zit sinds 2016 in de raad. Hoe zijn deze jaren tot nu toe bevallen?Eigenlijk heel goed! De samenwerking in de fractie verloopt prima en we hebben goede onderlinge verhoudingen met elkaar. In de raad zijn de verhoudingen natuurlijk anders, maar we kunnen over het algemeen op het persoonlijke vlak goed met elkaar overweg. Politiek is natuurlijk ook een spel. De ene keer is dat leuker dan de andere keer. Soms zijn er hele lange vergaderingen. Van mij mag er dan eerder doorgepakt worden. Er zijn uiteraard ook hele leuke kanten van het werk in de raad. Soms vraag je ergens naar en als dat opgepakt wordt is dat heel fijn om te merken. Dan kun je daadwerkelijk iets voor mensen betekenen.

Kun je een voorbeeld noemen?
Zeker. Ik heb in het verleden een gevaarlijk kruispunt (J.W. Frisostraat-Oude Rijksweg) onder de aandacht gebracht. Veel (jonge) mensen steken hier over. Ik heb gevraagd om bij dit kruispunt maatregelen te nemen wat betreft de verkeersveiligheid. Dit punt staat nu in de kadernota!
Zo heb ik ook herhaaldelijk aandacht gevraagd voor meer bouwgrond in Krabbendijke. De wethouder heeft dit punt opgepakt en het is mooi om te zien dat er nu weer gebouwd kan worden in Krabbendijke.

Ik merk dat je met veel enthousiasme praat over het werk in de raad. Wat zijn je eigen politieke idealen?
Het is al eerder genoemd in andere interviews, maar ook ik vind de zondagsrust een wezenlijk punt. We moeten, wat mij betreft, als SGP Reimerswaal dit punt heel serieus nemen. Een ander punt is het boerenleven. Dit gaat mij ook aan het hart. Dit heeft natuurlijk ook te maken met mijn jeugd. Ik vind dat er soms wel heel makkelijk omgegaan wordt met de belangen van de boer. ‘Kiezen voor de kern’; wat mij betreft hoort het buitengebied hier zeker ook bij!

Waar moet SGP Reimerswaal zich de komende 4 jaar voor inzetten?
Een heel belangrijk punt vind ik de jeugdzorg. En dan met name de kosten van de jeugdzorg. We moeten zorgen dat er op de essentiële jeugdzorg niet bezuinigd gaat worden. Het geld moet dus goed besteed worden. Daarnaast vind ik dat we ons moeten inzetten als het gaat om wonen en milieu (rentmeesterschap), zoals de PFAS-problematiek in de Westerschelde. Tevens verdient de veiligheid in onze gemeente de aandacht; denk bijvoorbeeld aan het vele transport door onze gemeente over het spoor, de weg en het water.

Wat wil je de lezer(s) van dit interview meegeven?
Er wordt in Nederland ontzettend veel geklaagd. Wij hebben een dochter die samen met haar man en kinderen in Malawi woont. Als je dan hoort hoeveel dagen op een jaar zij zonder water en elektra zitten, dan leven wij in een ontzettend goed land! Ook als het over voedsel gaat. Ik denk dat we dit te weinig waarderen. Soms hoor ik verhalen uit Malawi en dan lijkt het alsof de mensen daar nog meer tevreden zijn dan hier in Nederland. Ik denk dat we  als opvoeders de taak hebben om jonge mensen mee te geven dat we in een bevoorrecht land wonen!

Terug naar overzicht